(บางกอกการเมือง)

เครื่องปรุง

ซี่โครงหมูที่เนื้อติดมากๆ และเยื่อที่หุ้มกระดูกหนาๆ ๒ ชิ้น หรือประมาณ ๒ ชั่ง, เนื้อหมูครึ่งปอนด์, กุ้งสด ๖ กุ้ง, กระเทียม ๓ ศีรษะ, รากผักชี ๗ ราก, พริกไทย ๑๕ เม็ด, ขนมปังปอนด์ครึ่งปอนด์, น้ำปลาญี่ปุ่น, น้ำมันเนย หรือน้ำมันหมู

วิธีทำ

เอามีดปลายแหลมแทงในระหว่างเนื้อหมูกับกระดูก แทงคว้านให้รอบจนกระดูกหลุดจากเนื้อ ดึงกระดูกทิ้ง ถ้าเยื่อที่หุ้มกระดูกบาง อาจจะขาด ต้องใช้สองชิ้นประกบกัน

เนื้อหมูและกุ้งสับให้ละเอียด โขลกรากผักชี พริกไทย กระเทียมให้ละเอียด คลุกกับเนื้อหมูและกุ้งที่สับ หยิบเนื้อหมูและกุ้งนี้ใส่แทนกระดูกหมูจนเต็ม

ขนมปังฝานบางๆ ปิ้งไปจนเหลืองกรอบ เช็ดครกให้แห้ง ป่นขนมปังละเอียดดีแล้ว โรยชิ้นหมูที่ทำไว้ให้ทั่ว ใส่จานเคลือบหรือถาดใส่เตาอบ หมั่นเปิดออกเอาน้ำมันหมูหรือน้ำมันเนยราดบ่อยๆ จะใช้ทอดก็ได้

เหลืองดีแล้วตัดริมให้เรียบเสมอกัน วางในจานทั้งชิ้น เวลารับประทาน จิ้มกับน้ำปลาญี่ปุ่น

(บางกอกการเมือง)

เครื่องปรุง

ลั่นทม ๒๕ ดอก, เนื้อหมู ๕ ตำลึง, กุ้งสด ๑ ตัว, พริกไทย ๕ เม็ด, กระเทียม ๑ ศีรษะ, หัวกะทิ ๕ ช้อนคาว, เกลือป่น, น้ำปลา, แป้งข้าวเจ้า ๒ ช้อนคาว, น้ำมัน

วิธีทำ

ลั่นทมตัดก้านออก แช่น้ำไว้พักหนึ่ง หยิบขึ้นผึ่งไว้ เนื้อหมูหั่นแล้วสับไปกับกุ้งสดจนละเอียดดี

โขลกพริกไทยกระเทียมละเอียดแล้ว เคล้ากับเนื้อหมู เติมน้ำปลาดีเคล้าทั่ว แล้วปั้นเป็นก้อนเล็กๆ ใส่ตรงกลางลั่นทม เอานิ้วกดเนื้อหมูให้ติดกับลั่นทมให้แน่น นวดแป้งกับหัวกะทิ แล้วละลายให้ข้นๆ

เอาลั่นทมชุบแป้งทอดด้วยน้ำมันหมูจนเหลืองดี ช้อนขึ้นลำดับจาน

นางนัยนา จุลละเกศ (สกุลเดิม โภคย์สุพัสตร์) เสียชีวิตไปก่อนที่ผมจะเกิดเสียอีก คุณแม่ผมก็ไม่เคยเล่าเรื่องราวของท่านให้ผมทราบ ซึ่งผมเองก็ไม่ได้สนใจใคร่ถาม ก็ด้วยเนื่องว่าท่านเสียไปเนิ่นนานแล้วนี่หน่า...

ผมได้มีโอกาสทราบเรื่องราวบางส่วนของท่านก็ด้วยวันนึง ไปค้นข้าวของในบ้านคุณแม่ พบกล่องเหล็กใบหนึ่ง ภายในบรรจุสมุดเก่าๆ หลายเล่ม สมุดแบบที่เราใช้เขียนสมัยเป็นนักเรียนนั่นล่ะ

เป็นสมุดที่คุณยายนัยนาใช้เขียนบันทึกตำราทำ "กับเข้า" (ท่านเขียนเช่นนี้จริงๆ) ไว้กว่า๘๐ ปีแล้ว โดยคุณยายได้คัดลอกมาจากแหล่งต่างๆ โดยเฉพาะจากหนังสือพิมพ์ รวมแล้วก็กว่า ๒๐ เล่ม และกว่า๓๐๐ รายการ แต่ละรายการก็ล้วนแล้วแต่น่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง จึงนำมารวบรวมไว้ที่บลอคนี้ เผื่อว่าจะมีผู้สนใจนำไปลองทำดูบ้าง

สิ่งที่ผมได้พบวันนั้น ทำให้ผมได้รู้จักคุณยายนัยนาในแง่ของคุณสมบัติของหญิงไทยในสมัยนั้นพึงมี ดังที่ท่านเขียนไว้บนสมุดแต่ละเล่มว่า

"ที่สตรีจะต้องเรียนรู้ไว้ทุกๆ คน คะๆ ๆ"